По литургија ја бакнуваме раката на попот: Зошто го правиме ова и каде грешиме?

85

Многумина од нас не знаат и се наоѓаат во непријатна позиција кога земаат нафора и кога гледат дека многу луѓе му ја бакнуваат раката на свештеникот, а всушност не знаат што значи тоа и што претставува.

– Не секој верник ќе го стори истото. Оние што одат во црква за да запалат свеќа и кои не ги признаваат свештениците и монасите, веројатно ќе погледнат настрана и ќе избегнуваат средба. Можеби ќе рече сам „Добар ден“. За нив, свештениците возат џипови и ограбуваат луѓе. Таквите верници дури и не знаат што значи благослов, а камоли како правилно да се земе – отец Николај ја започнува приказната.

Чинот на бакнување на раката на свештеникот е последен дел од преземањето на благословот.

– Благословот означува специфичен чин и акција што повикува на благодатта Божја за осветување на лица и предмети, како и за отстранување на сето она што го спречува спасението на верните. Ефектот на благодатта се протега и на човекот и на предметите и силите околу него – објаснува отец Николај.

Кога се наоѓате меѓу свештениците или монасите, па дури и епископите, благословот е земен од само едно лице, најстарото по ранг. Како израз на екстремно почитување, на благословот се појавува „мал метан“, гест со кој лицето што го зема благословот се наведнува и ја допира земјата со прстите. Отец Николај открива и друга вообичаена грешка направена од многу верници – погрешно е да се фати раката на свештеникот со едната рака и да се донесе на неговите усни.

– Кога земате благослов, рацете се поставени исто како што се при одење, попречно, десно одлево, и откако свештеникот влече знак за крштевање во воздухот и ја фрла раката во прекрстени раце, раката се лекува. Бакнежот е бакнеж што не содржи елементи на ерози. Раката на свештеникот во тој случај претставува невидлива рака на самиот Христос Спасител. Како што вели Свети Јован Златоуст, „не е човек кој благословува, туку Бог со раката и јазикот“. Ова е јасно и од зборовите на свештеникот: „Бог да благослови!“ – посочува отец Николај.

Кога дава благослови, свештеникот ги свиткува прстите на десната рака, така што тие ги формираат буквите IS HS, таканареченото „Христограм“, со тоа што го држат показалецот исправен, правејќи ја буквата I, средниот прст се наведнува во полукруг, правејќи ја буквата С. со палецот, формирајќи ја буквата Н, и конечно, малиот прст се наведнува на полукружна форма правејќи друга буква С. Со обете раце има право да го благослови само епископот, како што може да се види во епископската литургија.

– Дали со чинот на благослов свештеникот ќе има само овластување да нацрта крштенички знак во воздухот и да даде брз благослов или ќе го повика името на Бога со свештенички страв зависи од начинот на кој се бара благословот, но и од самиот свештеник или монах – заклучува отец Николај.