Како да се пронајде злато без детектор, па дури и кај нас: Научниците со откритие

520

Австралиските научници откриле дека некои видови дрвја можат да послужат како показатели за местата каде има големи наоѓалишта на злато.

Според студијата објавена во списанието „Nature Communications“,  откритието треба да го олесни пронаоѓањето на подземни наоѓалишта на непристапни места.

Д-р Мел Линтерн, геохемичар од австралиската асоцијација за научни и индустриски истражувања на Комонвелтот (ЦСИРО), вели дека неговиот тим открил дека некои дрвја, како еукалиптус кој пушта корени на длабочина од околу 40 метри, пренесува златни честички од почвата до лисјата. Лесно достапните локации во Австралија и низ целиот свет веќе се пронајдени во голема мерка, вели Линтерн, па затоа е неопходно да се бараат нови извори што е тешко да се најдат. А, според него ги има многу, посебно по Европа и на Балканскиот полуостров.

„Се обидуваме да откриеме повеќе недостапни извори лоцирани под десетици метри седименти и дини од песок. Дрвјата ни нудат нов метод со кој можеме да го сториме тоа “, објасни тој.

Користејќи австралиски синхротрон, огромен уред кој користи Х-зраци за да ги испита материјалите во детали, тимот на Линтер открил траги од злато во лисјата, кората и гранчињата на некои дрвја.

Овие количини се минијатурни. Просечната концентрација на злато во листовите од еукалиптус е само околу 46 делови на милијарда, односно помалку од 0,000005 проценти од тежината на растителното ткиво.

Експертите веруваат дека златото е токсично за дрвјата, па дрвата се обидуваат да го складираат во екстремитети како лисја или во делови каде што нема клетки за да ги намалат штетните биохемиски реакции.

Откритието исто така треба да овозможи да се бараат нови извори на злато што би биле помалку инвазивни за животната средина.

„Овој метод не само што е поевтин, бидејќи потрагата по наслаги е прилично скапа, туку и ја намалува штетата на животната средина затоа што земаме многу мали примероци од дрвја, како и од лисја и гранчиња што испаднале“, вели Линтерн.

Истиот метод може да се примени за пребарување на други метали, како што се железо, бакар и олово во сите делови на светот како и поголема колична на закопано богатство ако е закопано многу длабоко во земјата. Исто така, тој споменува дека и во буката и дабот може да има минијатурни златни честички.

Во Македонија, со години кужат разни приказни за големи количини на закопано злато и разни други вредни предмети. Обично се се сведува на легенди и преданија, а и не може да се знае дали некој навистина нашол богатство? И да го нашол, нема да каже!!!

Па, според дел од приказните, големо богатство злато од Отоманската банка во Битола, кое, според легендите е закопано во близина на Расимбеговиот мост на Црна Река во Мариово. Преданието вели дека при пропаѓањето на Турската империја, Османлиите се обиделе да однесат во Турција околу 1200 килограми злато од Отоманската банка во Битола. Златото во шипки било скриено околу Расимбеговиот Мост на Црна Река во Мариово, откако пропаднале обидите да се пренесе преку Лерин. На вториот “ксмет”, поворката со наоружан аскер со до заби, тргнала со десетина маски со сандаци со злато по течението на Црна Река кон Цариград. Кај Расимбегов Мост, водачот со пријател првин ги убил маските, а потоа војниците. Бидејќи златото не можеле сами да го носат, го закопале длабоко во мариовската земја.